"This is what a friend for"Saya selalu hampir-hampir menangis bila ada kawan-kawan yang cakap macam tu. Maaf, tapi ini kenyataan. Saya tidak punya ramai kawan. Maksud saya, kawan yang betul-betul baik dan ikhlas berkawan dengan saya. Ramai cakap saya sombong, tetapi mereka tak tahu kenapa saya jadi macam tu. Pengalaman banyak mengajar saya,
"Jangan terlalu baik dengan seseorang yang baru kenal dan jangan terlalu baik dengan sesiapa sahaja. Sebab akibatnya sangat menyakitkan."Ketika saya sangat-sangat dalam kesempitan untuk buat sesuatu dan ada kawan yang sudi temankan saya, saya sangat rasa bersalah. Dan tiap kali kalau saya cakap "Maaf sebab dah susahkan korang" tiap kali itu juga ada yang cakap "Kita kan kawan. Kalau kawan tak tolong kawan, sapa nak tolong. Ni masa Fazzira susah, nanti kalau kami susah Fazzira tolong pulak".
Sepanjang 23 tahun ini, saya tak ramai kawan. Yang betul-betul jadi kawan saya boleh dikira. Yang lain, kawan satu kelas, kawan satu matrik, kawan satu sekolah yang akhirnya pisah bila dah habis semua tu dan tak jumpa dah. Memang, ramai yang cakap saya anti-sosial, introvert, sombong, dan macam-macam lagi. Tapi, saya senang dengan cara ini selagi saya tak akcau orang lain. :)
*peace, no war* XD


No comments:
Post a Comment